Dziś jest sobota, 4 lipca 2015 roku. Imieniny : Aureli, Malwiny, Zygfryda

REKLAMA

Kwartalnik Myśl.pl

Kika tygodni temu jeden z prawicowych publicystów stwierdził, że „kultura prawicy nie interesuje, prawica jej nie rozumie i zrozumieć nie chce. Wydaje się, że kultura jest z założenia neutralna, a próby jej analizy i współtworzenia podejmuje tylko lewa strona”. Czy miał rację? Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Warto jej jednak poszukać. Jeszcze ważniejszym zadaniem wydaje się być zrozumienie, czym jest kultura i jakie znaczenie może odegrać w zachęcaniu Polaków do społeczno-politycznej aktywności i odpowiedzialności. Nie chodzi tu jednak o groteskowy, czasem wręcz zaściankowy, produkt kulturopodobny, serwowany nam jakże często przez tak zwane media „niezależne”, ale o coś, co może stanowić trwały fundament zmian naszego narodu i państwa.


W numerze, który właśnie oddaliśmy do Państwa rąk, staramy się pokazać współczesne,  popkulturowe próby łączenia kultury z patriotyzmem. To muzyka hip-hopowa, grafika oraz inne nowoczesne formy wyrazu artystycznego. Liczymy na to, że numeru inicjatywy, o których piszemy, przysłużą się zwycięstwu narodowo-konserwatywnej prawicy na froncie walki o sztukę, kulturę i wychowanie. Oby rację miał Łukasz Moczydłowski, którego tekst pt. „Czas stworzyć manifest antyantysztuki!”, otwierający dyskusję na łamach niniejszego numeru, kończy się refleksją:  „Wydaje się, że przy takim programie sztuki nowoczesnej Polacy ze swoim głęboko zakodowanym, często nieuświadomionym pierwiastkiem buntu i znacznie powolniej biegnącymi procesami rozpadu, niż ma to miejsce u naszych zachodnich braci, świetnie nadają się do poniesienia płomienia irredenty przeciwko współczesnej antysztuce. Być może właśnie walka o nową sztukę pozwoli nam w końcu odrzucić – wraz z lewicową poprawnością polityczną – duszący nas od wieków kompleks pawia i papugi”.

W bieżącym numerze szczególnie polecam Państwa uwadze teksty z zakresu geopolityki: artykuł dr. Wojciecha Turka pt. „Od Pax americana do świata wielobiegunowego” oraz Krzysztofa Lalika zatytułowany „I’m not Charlie, not terrorist, not Muslim, but from Europe” . Poza tym jak zwykle sporo miejsca poświęcamy sprawom idei, polityki oraz historii. Przybliżamy także działania Wiedeńskiej Inicjatywy Narodowej – kolejnego środowiska, z którym nawiązaliśmy aktywną i owocną współpracę.

W imieniu całej redakcji życzę miłej lektury!
Krzysztof Tenerowicz
Redaktor naczelny „Myśl.pl”

 

Więcej…

_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
01/42 
start stop bwd fwd

MyślTV

FACEBOOK

Nasz stosunek do kultury

Kultura jest jedną z najważniejszych składowych życia narodowego. Dojrzały naród cechuje kultura wysoka, naród upadły kultura popularna. Ruch narodowy uznaje kulturę za zjawisko, które kształtuje oblicza narodów. Ruch narodowy stawia sobie za główny cel dominację w przestrzeni kulturowej. Ruch narodowy zabiega o rząd dusz w narodzie ceniąc sobie wyżej przewagę kulturową od realizacji doraźnych interesów politycznych. Przez kulturę ruch narodowy rozumie różnoraką aktywność, której owocem są wytwory ludzkiej wyobraźni oraz intelektu.

Ruch narodowy uważa, że droga do odrodzenia narodowego wiedzie przez kulturę. Jest dumny z polskich osiągnięć na tej niwie na przestrzeni dziejów. Z bogactwa treści oraz wspaniałych pomników historii Polski. Ruch narodowy swe zaangażowanie kieruje na kulturę zdecydowanie. Uznaje ruch narodowy kulturę za rzecz najbardziej istotną. Ruch narodowy przeciwstawia się dewiacjom kulturowym, sztuce mizernej i tandetnej, libertyńskiej, która stanowi de facto jej karykaturę. Narodowy ruch uważa, że w państwie z tak bogatymi tradycjami kulturowymi należy położyć zdecydowany nacisk na wychowanie narodowe oraz kształtowanie postaw obywatelskich poprzez inwestycję w kulturę narodową. Kulturę będącą istotnym składnikiem życia narodowego w państwie łacińskiej cywilizacji.

 

Stosunek ruchu narodowego do kultury nie może być obojętny. Obca jednak ruchowi narodowemu jest tradycja romantyczna w literaturze, sztuce, malarstwie. Ruch narodowy szanuje męczeństwo i wysoce ceni przelaną za wolność krew, lecz w kulturze nigdy nie będzie wynosił na piedestał klęsk i przegranych. Narodowy ruch kulturowy będzie pokazywał to co piękne i wzniosłe w tradycji narodowej, a zarazem godne naśladowania i kultywowania w kulturze.

 

Ruch narodowy uważa, że współczesna wysoka polska kultura jest w stanie obronić się w cywilizowanym świecie sama. Odrzuca blagę, cierpiennictwo, te trendy kulturowe, które do rangi sztuki podnoszą takie zjawiska, jak osadzanie narządów płciowych w krzyżu, czy rzeźba z ludzkiego łajna.

 

Ruch narodowy tworzą ludzie, którzy wierzą w siłę własnego narodu, wierzą w Polskę. Wierzą w to, że są w stanie położyć kres bolszewizacji oraz salonowemu chamstwu, które do rangi cnoty podnosi kulturowe dewiacje.

Narodowy ruch stawia w kulturze na piękne tradycje oraz doznania godne urzeczywistniania w muzyce, sztuce, kulturze, malarstwie czy literaturze bądź krytyce. Na rozliczne, pulsujące życiem inicjatywy, które pokazują różnorodność i bogactwo kulturowe, głęboko patriotyczną muzykę, poezję czy sztukę.

 

 

Rafał Zgorzelski – doktor nauk humanistycznych, absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, publicysta Myśl24.pl.

FacebookTwitter

Kwartalnik


Partnerzy
portalu

 

Polecamy